Yeni Türkiye | Özel Yetenekliler Özel Sayısı
2030
page-template-default,page,page-id-2030,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-yeni türkiye,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Üstün Yetenekliler

Özel Sayısı

Eylül – Aralık 2020

  • Sayı

    115-116
  • Cilt Adedi

    2
  • Sayfa

    790
  • Makale

    67

Konu Başlıkları

  • Genel Değerlendirme
  • Özel Yetenekli Eğitiminde Tarihsel Süreç
  • Politikaları Belgeleri ve Karar Mekanizmalarının Çalışmaları
  • Özel Yeteneklilik Kavramı ve Tanılama
  • Özel Yetenekliler için Eğitim Stratejileri, Model Önerileri ve Tespitler
  • Özel Yeteneklilerin İhtiyaçları
  • Etiketlenme ve PDR Hizmetleri

Yeni Türkiye’den

Değerli Okuyucular,

 

Tarihin akışı içinde ve dünyanın her döneminde, eğitim konusunun, derinliğine ihtisas isteyen bir konu olduğu görülür. İçinde yaşanılan toplum için çok büyük önem arz eden sosyal ve ekonomik değerlerin geleceğe taşınması ve yaşatılması konusu ise, toplumun eğitim seviyesi ile yakından ilişkilidir. Birbirinden farklı kabiliyet ve zekâya sahip bireyler söz konusu olursa konu daha hassas bir özellik arz etmektedir.

Türk Milleti olarak yetenek keşfedip onu eğitmede ve değerlendirmede güçlü bir mirasa sahibiz. “Selçuklular” medrese kurumunun oluşumunda ve gelişiminde önemli bir role sahip olmuşlardır. Maaşlı bilim adamları atayarak dinî bilimler yanında pozitif bilimleri de okutmuşlardır. ‘Ahilik’ teşkilatının askerî, siyasî, sosyal ve eğitim hayatındaki faaliyetleri, topluma kazandırdığı değerler ve özellikle usta-çırak eğitimindeki felsefî anlayışı, tarihimizin gurur duyacağı bir dönemi oluşturmuştur. Özel Yetenekli bireylerin bir ülke için ne ifade ettiğini kadim tarihimizdeki başarılarımız bize göstermiştir. Gerek saray ve hükümet teşkilatında, gerekse orduda önemli bir mevkiye sahip olan “Gulâmlar” da Selçukluların kültür ve medeniyet tarihine önemli katkılar sağlamışlardır.

“Osmanlı Devleti” ise farklı birikimlerden de yararlanarak kendine özgü özel bir eğitim sistemi ve kurumu ortaya çıkarmıştır: ‘Enderûn’… Asıl işlevini Fatih Sultan Mehmet zamanında kazanan Enderûn Mektebi, teorik ve uygulamalı eğitimi ile keşfedilen gençlerin yetenekleri doğrultusunda, çok farklı alanlarda devlete hizmetini sağlamıştır. Devletin en üst makamları keşfedilen bu yeteneklere açılmıştır. Enderûn’daki başarımız başka ülkelerin eğitim sistemlerine de kaynaklık etmiştir.

Bugün dünyanın içinde bulunduğu teknolojik yapı, sanayileşme, hızlı gelişim ve iletişim imkânları ülkelerin ekonomik ve sosyal kalkınmasında, bilgiye ve insana yatırımı ön plana çıkarmıştır. Ancak bu kalkınmanın temelinde, sistematik düşünce yatmalıdır. Kurumsallaşmış bir eğitim sistemi içinde, kamu-özel sektör işbirliğinin, bilim ve sanayi işbirliğine dönüşebilmesi; üniversitelerin, akademik çevrelerin, STK’ların, vakıfların ve organize sanayii bölgelerinin işbirliğinden geçeceği unutulmamalıdır

Bu işbirliği, çocuklarımızdaki mevcut potansiyelleri tespit edecek, geliştirecek, tüm insanlık ve ülkemiz adına büyük bir hizmet sağlayacaktır. Eğitimleri tamamlanan bireylerin bilgilerini geleceğe taşımalarında toplumun sahip olduğu teknolojik yapının önemi inkâr edilemez. Bu noktada çalışma yapan tüm eğitimcilere, özel yetenekli çocuklara ve ailelerine, sosyal ve ekonomik eğitim desteğinin sağlanması fevkalade önemlidir.

***

Özel Yetenekliler tanımlanırken, üstün zekâ ve üstün yetenek kavramları çok fazla kullanılmakta ve bu kavramların birçok tanımı yapılmaktadır. Biz bu sayılarda Bilim ve Teknoloji Yüksek Kurulu’nca (BTYK) yayınlanan Strateji ve Uygulama Plânında kullanılan “özel yetenek” kavramını tercih ettik. Ancak değerli yazarlarımızın makalelerinde tercih ettikleri ve alanyazında da kullanılan “üstün zekâ / yetenek” kavramlarına olduğu gibi yer verdik. Makaleleriyle katkı sağlayan değerli Bakanlarımıza, Bürokratlarımıza, Akademisyenlerimize ve Araştırmacılarımıza teşekkürlerimizi sunuyoruz.

Bilim, sanat, edebiyat, spor ve diğer alanlardaki özel yetenekli çocuklarımızın eğitimi ile ilgili bugüne kadar yapılan çalışmaları, alınan mesafeyi takdirle karşılıyoruz. Millî Eğitim Bakanlığının çağın gerektirdiği yeterliliklere ulaşmak için yoğun gayret içinde olduğunu görüyor ve biliyoruz. Bu konuda öncü olan Millî Eğitim Bakanımız Sayın Prof. Dr. Ziya Selçuk’a değerli yazılarıyla yaptıkları katkılar için şükranlarımızı sunuyoruz.

En iyi ve en büyük yatırım insana yapılan yatırımdır. Eğitim kurum ve kuruluşlarımızın da bu bilinçle hareket ederek, geleceğin Türkiye’sinin ihtiyacı olan insangücünü yetiştirmede üzerine düşeni yerine getireceğine inancımız tamdır.

Selam, sevgi ve saygılarımla…

Ülker GÜZEL

İçindekiler

1. Cilt

Tarımı Olmayanın Geleceği de Olmaz / Recep Tayyip Erdoğan [s.7]

Tarım Politikaları ve Gelecek Perspektifi

Tarım Siyaset Üstü Bir Meseledir / Bekir Pakdemirli [s.9]

Küresel Salgın Döneminde Tarımı Yeniden Düşünmek / Cevdet Yılmaz [s.13]

Ülkelerin Ebedi Serveti: Tarım / Mehdi Eker [s.16]

Yine ve Yeniden Tarım / Kürşad Tüzmen [s.22]

Tarım ve Hayvancılıkta Çağı Yakalamak ve Sürdürülebilirlik / Yunus Kılıç [s.36]

COVID-19 Salgını Sonrası Türkiye Tarımı ve Politikaları Ufuk Turu / Fahri Yavuz [s.38]

Tarımsal Üretim Artan Nüfusu Besleyebilecek mi? / Ahmet Gökkuş [s.53]

Tarım ve İnsan; Süregiden Uzun Bir Yolculuk / Nevzat Birişik [s.66]

Değişen Dünyada Tarım ve Gıda Sektörü / İsmail Kemaloğlu [s.75]

Tarımda Uluslararası Örgütler ve Dünya Ticaretini Yönetenler

Dünya Ticaret Örgütü, Türkiye Avrupa Birliği İlişkileri ve Tarım Politikaları / Mustafa Dönmez [s.85]

Türkiye-AB İlişkileri Bağlamında Tarım Ürünleri Dış Ticareti / Tulû Gürakan [s.111]

AB, DTÖ ve Gümrük Birliği Açısından Türk Tarımı / Selma Aytüre [s.128]

Tarım-Gıda Alanında Uluslararası İlişkiler ve Kuruluşlar / Nevzat Birişik [s.145]

AB Katılım Müzakereleri Kapsamında Türkiye’deki Tarım Politikaları / Selvi Eren [s.155]

Tarım ve Gıdada AB’nin 2030 Rotası ve Türkiye’nin Tarımsal İhracat Sınavı / İrfan Donat [s.164]

Tarım Sektörüne Genel Bir Bakış ve Tarım Ürünleri Dış Ticareti / Gazi Bilgin [s.169]

COVID-19 Sürecinde AB ve Türkiye’nin Tarım Politikalarına Yeniden Bakış / Murat Çetin – Aysel Yücesoy [s.175]

Türkiye’de Tarımın Gelişimi, Yapısı ve Üretim

Tarımın Gelişimi ve Türklerin Sektöre Olan Katkıları / Mithat Direk [s.182]
Tarımda Zenginliğini Değerlendiremeyen Ülke ve Yeni Fırsatlar / Ali Ekber Yıldırım [s.192]

Tarım Sektöründe Yapısal Değişme Zarureti ve Yapılması Gerekenler / Mehmet Yalburdak [s.199]

Türkiye’de Tarım, Gıda Enflasyonu ve Yeniden Yapılanma / Yaşar Uysal [s.229]

COVID-19 Küresel Pandemisi ve Tarım Sektörü / Fehmi Kiraz [s.249]

Türkiye’de Tarımın Ekonomik – Sosyal Yapısı ve Üretim / H. Hüseyin Coşkun [s.259]

‘Tarımsal Burjuvazi’ / Ergin Kahveci [s.264]

Tarımsal Öncelik ve Stratejilerin Belirlenmesi / Nevzat Birişik [s.273]

Türkiye’de Kaba Yem Sorunları ve Bir Öneri / Fahri Harmanşah [s.277]

Seçilmiş Ürünlerde Son 30 Senenin Tarım İstatistikleri / Barhan Bağ – Harika Gözde Gözükara Bağ [s.281]

Türkiye Kenevir Projeksiyonu / Mustafa Acar – Şahin Gizlenci [s.310]

Kenevir, Tarihi Bir Fırsat mı; Yoksa Diğer Birçok Projede Olduğu Gibi Yeni Bir Hayal Kırıklığının Adresi mi? / Fahri Akmansoy [s.316]

Dünya ve Türk Tarım Sektöründeki Gelişmeler Işığında Geleceğe Bakış / Alper Yalçın – Sevda Yalçın [s.324]

Dünden Bugüne Tarımın Vergilendirilmesi / Naim Özdamar [s.344]

Tohumculuk Sektörü

Türk Tohumculuğu Yeni Stratejiler Gerektiriyor / Nazimi Açıkgöz [s.358]

Türkiye Tohumculuk Sektörünün Tarihçesi ve Sektörde Son Yıllarda Yaşanan Gelişmeler / Kenan Yalvaç [s.367]

Kırsal Kalkınma Politikaları ve Kooperatifler

Dünya, Kırsalı ve Kırsal Kalkınmayı Yeniden Keşfederken Türkiye’nin Konumu / Bülent Gülçubuk [s.374]

Kalkınmada Kırsal Gelişmenin Rolü ve Önemi / Mustafa Keten [s.387]

Türkiye’de Kırsal Kalkınma Politika ve Stratejileri / Orhan Özçatalbaş [s.392]

Kırsal Kalkınma ve Kooperatifçilik / Cennet Oğuz [s.409]

TBMM Tutanaklarında Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu (1972) ile İlgili Görüşmeler / Ezgi Aydoğmuş [s.419]

Tüketim Kooperatifleri

Tüketim Toplumunda Tüketim Kooperatifleri / Zerrin Çelik [s.426]

Tarım ve Gıdada Coğrafi İşaretler

Küresel Bir Olgu: Coğrafi İşaretler ve Türkiye Uygulamaları / Yavuz Tekelioğlu [s.434]

Ekolojik Tarım ve Gıda Egemenliği

Ekolojik, Eşitlikçi, Özgürlükçü Bir Tarım Mümkün / Tayfun Özkaya [s.456]

2. Cilt

İklim Değişikliği Karşısında Tarım

 

Tarım ve Gıda’da Gelecek Perspektifi ve Çözüm Önerileri / Nevzat Birişik [s.7]

 

Çevre ve İklim Değişikliği Karşısında Tarım / Abdullah Baran [s.18]

 

İklim Değişikliği ve Gıda Kriziyle Mücadelede Bitkilerde CRISPR Teknolojisi Uygulaması / Çağla Sönmez [s.22]

 

Tarımda Su Kaynaklarının Etkin Kullanımı

 

Etkin Su Yönetimi ve Gıda Güvencesi İlişkisi / Dursun Yıldız [s.28]

 

Türkiye’de Tarımın Su Ayak İzi / Tolga Pilevneli – Gökşen Çapar [s.33]

 

Su Kaynakları ve Sulama Teknolojilerinin Mevcut Durumu ve Gelişme Potansiyeli / Dursun Büyüktaş – C. Karaca – K. Aydınşakir – R. Baştuğ – B. Ödemiş [s.39]

 

Türkiye’de Tarımsal Sulamada Elektrik Tüketimi / Hasan Hüseyin Öztürk [s.58]

 

Tuzlu / Atık Suların Tarımda Kullanım Olanakları ve Alınması Gereken Önlemler / Berkant Ödemiş – D. K. Candemir – C. Karaca – K. Aydınşakir – D. Büyüktaş [s.71]

 

Tarımda Teknoloji Kullanımı ve AR-GE Çalışmaları

 

Dünyada Tarım 4.0 Uygulamaları ve Türk Tarımının Dönüşümü / Emine Kılavuz – İlhan Erdem [s.82]

 

Tarımda Dijital Dönüşüm ve Akıllı Makineler / Mehmet Metin Özgüven [s.105]

 

Küresel İklim Değişikliğine Karşı, Tarımdaki Çıkış Topraksız Tarım Olabilir mi? / Emel Eren – İ. Mirmahmutoğulları – M. Doğu – R. Kızılkaya [s.133]

 

Sürdürülebilir Gıda Değer Zinciri İçin Hasat Sonrası Yenilikçi İşleme Teknolojileri / Gül Akyürek Balta [s.142]

 

Toprak Özelliklerinin Belirlenmesinde Spektral Yansıma Değerlerinden Yararlanılması / Yücel Tekin [s.147]

 

Tarımsal Üretimde Enerji Verimliliği / Hasan Hüseyin Öztürk [s.155]

 

Türkiye Biyoyakıt Projeksiyonu / Mustafa Acar [s.174]

 

Tarımsal Mekanizasyon İçin Güç ve Enerji Tüketimi / Hasan Hüseyin Öztürk [s.186]

 

Toprak Yerine Geçen Katı Bitki Yetiştirme Ortamı Ar-Ge Çalışmaları / Bilge Akgün [s.201]

 

Kontrollü Ortamlarda Dikey Tarım Sistemi / Hasan Hüseyin Öztürk [s.211]

 

Türkiye Meyve ve Bağ Yetiştiriciliğinde Üretim Hedefleri ve Ar-Ge Çalışmalarının Önemi / Murat Şeker – A. Dardeniz – S. Polatöz – M. A. Gündoğdu – E. Şahin [s.231]

 

Sürdürülebilir Tarımsal Üretim ve Gıda Güvenliği

 

Gıda Güvenliği / Mehmet Cömert [s.253]

 

Türkiye’de ve AB’de Gıda Güvenliği Uygulamaları / Nevzat Artık [s.267]

 

Milli Gıda Güvenliği ve Tarım Felsefesi / Mustafa İmir [s.288]

 

Türkiye’de Gıda Güvenliğinin Sürdürülebilirliği / Taylan Kıymaz [s.296]

 

Gıda Üzerine Ufuk Taraması / Mustafa Bayram [s.315]

 

Tarımsal Üretimde Sürdürülebilirlik / Hasan Hüseyin Öztürk [s.325]

 

Tarım – Mimari İlişkisi ve Hayat

 

Ege’de Zeytincilik ve Kırsal Mimari Miras / Gökçe Şimşek [s.348]

 

Yaşlı ve Emeklilerin Sağlığı-Rehabilitasyonu ve Tarımsal Üretime Katkılarının Sağlanması / Mustafa Nevzat Şimşek [s.361]

 

Türk Tarım Tarihinden Kesitler

 

Şevket Arı ve Eserleri – Ziraat Tarihimizden Bir Efsanenin Hikâyesi / Ali Birinci [s.365]

 

Osmanlıdan Günümüze Zirai Eğitim / Hasan Soydan [s.392]

 

Türkiye Tarımının Öncü Kuruluşları; Devlet Ziraat İşletmeleri’nden TİGEM’e / Fahri Harmanşah [s.417]

 

Cumhuriyetin 15. Yılında Ziraat Vekâleti (tıpkı basım) / [s.425]